Pokazywanie postów oznaczonych etykietą zadania edukacyjne. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą zadania edukacyjne. Pokaż wszystkie posty
Projekt eTwinning "Symbole Narodowe"

Projekt eTwinning "Symbole Narodowe"

11 listopada to bardzo ważne święto. Każdy wychowawca co roku obchodzi je ze swoimi uczniami; zazwyczaj organizowana jest uroczystość dla całej społeczności szkolnej. Są pieśni patriotyczne, wiersze, kotyliony, w młodszych klasach tematyczne prace plastyczne. W zasadzie co roku to samo. Za rok wybierzemy inne wiersze i inną pracę plastyczną, znowu porozmawiamy o tym, co to jest niepodległość i do czego jest nam potrzebna... Nie brzmi zbyt atrakcyjnie, a przecież to taka ważna uroczystość! 

W tym roku postanowiłam uczcić rocznicę odzyskania przez Polskę niepodległości zupełnie inaczej. Jako Ambasadorki programu eTwinning razem z Edytą Karwowską miałyśmy w październiku poprowadzić seminarium online Mój pierwszy projekt eTwinning z Ambasadorem. Wymyśliłyśmy, że realizowany z uczestnikami projekt będzie dotyczył symboli narodowych. Uznałyśmy, że uczniowie świetnie znają polskie symbole narodowe, ale nie do końca rozumieją sens ich istnienia - obecne pokolenie nigdy nie musiało bronić tych symboli ani używać ich jako oręża w walce o wolną Polskę. Dlatego zaproponowałyśmy uczestnikom projektu wymyślenie nowego państwa, a wraz z nim różnych symboli narodowych oraz innych rzeczy niezbędnych w państwie. Przy okazji uczniowie zastanawiali się, czy dane elementy są potrzebne i dlaczego. 

Pierwsze dwa dni seminarium zostały poświęcone na naukę o programie eTwinning oraz na trening sprawnego poruszania się po platformach eTwinningLive i Twinspace. W tym czasie zaczęłyśmy już rozmowę o projekcie Symbole Narodowe tak, aby nauczyciele uczestniczący w seminarium mieli czas porozmawiać z uczniami o działaniach projektowych. Trzeciego dnia pracowaliśmy wszyscy razem najpierw na Jamboard proponując aktywności, a potem w dokumentach Google - w grupach poświęconych konkretnym aktywnościom. To uczestnicy seminarium proponowali aktywności projektowe, dzięki czemu bardzo się w nie zaangażowali. Od razu też założyłyśmy (same panie) grupę na fb w celu dobrej komunikacji w czasie projektu.  

Aktywności w projekcie

W wyniku dyskusji podczas trzeciego dnia seminarium uczestniczki zdecydowały, że w ramach projektu będziemy pracować nad stworzeniem: legendy (każde państwo ma swoją historię), flagi, godła, hymnu, stroju narodowego, mapy kraju (to nowa wyspa na Pacyfiku), mieszkańców, ich języka, waluty, tradycji i zwyczajów, tańca narodowego oraz tradycyjnych potraw. Wszystkie te elementy były ze sobą związane, zawierały kolory ustalone na początku jako barwy naszego państwa i opierały się na legendzie. I tak np. momentem przełomowym w legendzie jest słowo "klops", dlatego klopsiki uznane zostały za danie narodowe. Wszędzie przewija się nazwa naszego państwa: Akslop (ananim wyrazu Polska). Waluta to akslopin, potrawy zostały spisane w Akslopskiej książce kucharskiej, a język Akslopii to wyrazy polskie czytane od tyłu. 

Każdy nauczyciel biorący udział w projekcie dopisał się do 3-4 aktywności i realizował je razem z grupą. Było przy tym dużo współpracy, sporo narzędzi TIK oraz radość dzieci, że mogą tworzyć coś według własnego pomysłu, a ich prace mają wpływ na efekt końcowy całego projektu. Praca nad projektem była dla uczniów dobrą zabawą, ale pozwoliła też zrozumieć, po co jest państwu hymn czy flaga. 

Przy wszystkich aktywnościach przewijały się dyskusje o ojczyźnie i symbolach narodowych. Z tych dyskusji powstał podcast pt. Co to jest ojczyzna? (link tutaj) 

Ewaluacja przeprowadzona na koniec pokazała, że uczestnicy są zadowoleni z projektu. Wprawdzie przez przejście na edukację zdalną i choroby nauczycieli projekt rozciągnął się w czasie zdecydowanie bardziej niż planowałyśmy, ale i tak zakończył się sukcesem - osiągnęliśmy założone cele przy ogólnym wrażeniu, że aktywności projektowe były raczej zabawą niż pracą...

Za projekt otrzymaliśmy odznakę jakości.



Mona ... Lisa

Mona ... Lisa

Znacie ten sposób dyscyplinowania dzieci w klasie: nauczyciel mówi głośno "Mona", a dzieci odpowiadają "Lisa" i siadają tak, jak Mona Lisa na obrazie Leonarda da Vinci? W mojej klasie to działało rewelacyjnie, od razu robiło się cicho. Mona Lisę poznaliśmy przy okazji rozmawiania o Leonardzie i jego genialnych wynalazkach. Dzieciom spodobały się projekty maszyn latających, ale to właśnie Mona Lisa wyjątkowo przypadła im do gustu. Faktycznie, ten obraz ma w sobie niesamowitą charyzmę (jeśli można tak powiedzieć o dziele sztuki). Wykorzystajmy go więc jeszcze w inny sposób. Proponuję zadanie edukacyjne wprowadzające treści programowe z edukacji polonistycznej. 

Nie jest to konspekt ani scenariusz zajęć, chociaż poniższy opis zawiera niektóre ich elementy. Jest to propozycja zadania edukacyjnego, które może zostać wykorzystane jako część zajęć, może zostać przekształcone w konspekt albo potraktowane jako inspiracja.  

Tytuł zadania: MONA LISA


Klasa: III

Cel ogólny: Uczeń pisze opowiadanie twórcze wykorzystując poznane zasady budowy tekstu. 

Cele szczegółowe:
Uczeń:
  • uczestniczy w dyskusji na temat postaci przedstawionej na obrazie
  • podaje i stosuje zasady pisania opowiadania
  • współpracuje w grupie
  • sprawdza swój tekst 
  • wyszukuje informacje w internecie
  • sprawdza tekst napisany przez inną grupę
  • współtworzy prezentację w programie PowerPoint
  • podsumowuje swoją pracę i sporządza notatkę w OK zeszycie


Etapy zadania:

1. Rozgrzewka - dyskusja na temat obrazu
Kto to jest?
Gdzie jest?
Ile może mieć lat?
Jak się czuje? 
Co robiła przed chwilą? 
Co będzie robiła jutro? itp.
Spróbujcie przyjąć pozycję taką, jaką ma kobieta na obrazie. 

2. Wprowadzenie - zasady pisania opowiadania
Przeczytajcie opowiadanie na temat Mona Lisy. W parach zastanówcie się nad odpowiedziami na pytania do tekstu. Następnie razem podsumujemy Wasze odpowiedzi. 


3. Zadanie główne - wyszukanie obrazu i napisanie opowiadania o postaci przedstawionej na obrazie
Pracujcie w grupach 3-4 osobowych. Każda grupa ma dostęp do tabletu/laptopa. Przejrzyjcie dostępne w internecie portrety (obrazy, nie zdjęcia). Wybierzcie jeden z nich, sprawdźcie autora i tytuł obrazu oraz wyszukajcie dostępne informacje na temat powstania obrazu. Zapiszcie obraz i jego źródło w dokumencie tekstowym, a następnie razem napiszcie opowiadanie na temat postaci przedstawionej na obrazie. Sprawdźcie gotowy tekst pod kątem zgodności z kryteriami sukcesu. Dopilnujcie, aby wszyscy członkowie grupy uczestniczyli w pracy nad opowiadaniem. 

Kryteria sukcesu:
  • cały tekst jest podzielony na akapity
  • opowiadanie składa się ze wstępu, rozwinięcia i zakończenia
  • tekst zawiera słowa, które łączą ze sobą zdania, jak np. kiedy, po tym, następnie, nagle, w pewnej chwili itp.
  • tekst został napisany w tym samym czasie (przeszłym lub teraźniejszym)
  • tekst został sprawdzony pod względem powtórzeń, ortografii i interpunkcji. 

4. Ocena koleżeńska - przeczytanie opowiadania innej grupy i napisanie informacji zwrotnej
Wymieńcie się opowiadaniami z inną grupą. Przeczytajcie opowiadanie kolegów/koleżanek i napiszcie dla nich informację zwrotną - czy spełnione zostały wszystkie kryteria sukcesu? Co można zmienić, aby tekst był lepszy?

5. Tworzenie e-booka z opowiadaniami wszystkich grup
Skorzystajcie z linku poniżej i dodajcie swoje opowiadania do prezentacji PowerPoint. Pamiętajcie, aby wstawić też zdjęcie obrazu, jego tytuł i autora oraz źródło, z którego pochodzi zdjęcie. Nie wolno Wam usuwać treści zamieszczonych przez inne grupy. 

Link do prezentacji: https://qrgo.page.link/xdg9W

Możecie też skorzystać z kodu QR: 
6. Podsumowanie - dyskusja i uzupełnienie OK zeszytu
Przeczytajcie wszystkie opowiadania. Jeśli macie pytania na temat któregoś z nich, podejdźcie do jego autorów i porozmawiajcie. 
Co w tym zadaniu sprawiło Wam trudność?
Która część zadania najbardziej Wam się podobała? 
Czego nauczyliście się wykonując to zadanie?
Zróbcie notatkę na ten temat w swoich OK zeszytach. 


O zadaniu

Z premedytacją nie napisałam konspektu zajęć, gdyż wiem z doświadczenia, że wtedy wielu nauczycieli potraktowałoby to jako gotowiec. Moim celem jest zainspirowanie innych do wykorzystania zadania na własnej lekcji, ale dostosowując je do potrzeb i możliwości konkretnej grupy uczniów. Dlatego też nie uwzględniłam czasu, jaki nauczyciel powinien przeznaczyć na to zadanie, gdyż to zależy od grupy: od możliwości uczniów oraz ich dotychczasowych umiejętności (np. czy tworzyli już prezentacje w PowerPoint). Każdy nauczyciel musi ocenić sam, jak długo może zająć jego uczniom wykonanie zadania. W zadaniu zawarte są jedynie instrukcje dla uczniów, chociaż na każdym etapie zadania ważną rolę pełni nauczyciel, który obserwuje uczniów, naprowadza ich, podpowiada, gdzie szukać portretów i informacji na ich temat, pomaga rozwiązać problemy, wyjaśnia, podsumowuje i sprawdza pracę uczniów. 

Wprowadzenie przygotowałam w MsForms, ale jeśli w sali nie ma wystarczającej liczby tabletów/laptopów, można wydrukować to jako kartę pracy. Ostatni punkt dotyczy samodzielnego wykonania notatki z zajęć. Zakładam, że uczniowie potrafią to robić. Jeśli uczniowie nie pracują z OK zeszytem, ten punkt, oczywiście, należy pominąć. 

Zadanie to pozwala uczniom opanować wiele treści z podstawy programowej: przede wszystkim z zakresu edukacji polonistycznej, ale również społecznej, plastycznej (recepcja sztuki) oraz informatycznej. Ponadto uczniowie będą mogli rozwijać kompetencje kluczowe: 
  • porozumiewanie się w języku ojczystym
  • kompetencje informatyczne
  • umiejętność uczenia się
  • kompetencje społeczne
  • świadomość i ekspresja kulturalna. 
Planując zadanie skupiłam się też na kompetencjach XXI wieku. Uczniowie będą mogli rozwinąć umiejętności współpracy oraz wykorzystanie technologii informacyjno-komunikacyjnej do zdobywania wiedzy oraz do stworzenia nowego produktu TIK (e-booka). 
 
Zadanie, które pozwala się nauczyć

Zadanie, które pozwala się nauczyć

W polskim systemie edukacji dominuje następujący schemat lekcji: sprawy organizacyjne, wykład nauczyciela lub samodzielne czytanie materiałów z podręcznika przez uczniów, zrobienie notatki, wykonanie zadań. Ostatni punkt zajmuje 10 - 20% lekcji, w skrajnych przypadkach brakuje na niego czasu, więc wykonanie zadań staje się pracą domową.
Taki układ sprawia, że lekcje są dla uczniów nie tylko nudne, ale przede wszystkim nieskuteczne. Przekonanie, że człowiek uczy się najlepiej słuchając informacji albo czytając je jest błędne. Owszem, znam takich, którzy potrafią zapamiętać sporo wiadomości z wykładu, ale to wyjątki. Dodajmy do tego, że "zapamiętanie" to jedno, a "zrozumienie" - drugie. Większość ludzi po takim wykładzie musi spędzić mnóstwo czasu "wkuwając" materiał. Jeśli wykorzystują metody efektywnej nauki, przetwarzają tę wiedzę jak w niezłym zadaniu edukacyjnym. Jeśli jednak uczą się czytając kilkakrotnie materiały z podręcznika, nic dziwnego, że oceny spadają z wiekiem - im więcej informacji i powiązań między nimi, tym trudniej zapamiętać, a co dopiero zrozumieć.

Rozwiązanie jest jedno - należy odwrócić układ lekcji tak, aby zadania edukacyjne zajmowały większą część zajęć. Oczywiście, nie mogą to być tylko pytania, które wymagają odtworzenia wiadomości z podręcznika. To muszą być dobrze skonstruowane zadania edukacyjne, wymagające od ucznia nie tylko analizy materiału, ale też podjęcia próby zastosowania wiedzy w praktyce, rozwiązania jakiegoś problemu lub stworzenia czegoś nowego. Rozwiązując takie zadanie uczeń aktywnie się uczy, sięga do różnych źródeł informacji (nie tylko do podręcznika) i przetwarza wiedzę.

Nie odkrywam Ameryki - rozważania nad konstruowaniem dobrych zadań edukacyjnych trwają od lat i w teorii pedagogiki istnieje wiele pojęć poświęconych zadaniom edukacyjnym, jak np. rdzeń nauczania prof. Richarda Elmore'a, taksonomia Blooma czy poziomy głębokości wiedzy Normana Webba. Czemu więc ciągle mamy z tym problem? Czemu tak wielu nauczycieli każdego roku decyduje się na zamówienie pakietów edukacyjnych dla swoich uczniów i ślepo realizuje temat za tematem wymagając od uczniów opanowania materiału z podręcznika i wykonania zadań w zeszycie ćwiczeń?

Po pierwsze, tylko niektóre wydziały na studiach pedagogicznych poświęcają temu zagadnieniu należytą uwagę, dlatego nauczyciel po studiach nie jest przygotowany, aby samemu tworzyć zadania edukacyjne. Po drugie, no właśnie - wartościowe zadania edukacyjne trzeba tworzyć samemu, gdyż niełatwo jest znaleźć publikacje zawierające "gotowce". Polecam dostępne w sieci materiały CEO (Centrum Edukacji Obywatelskiej), np:

Jacek Strzemieczny, Zadanie edukacyjne, 
Agnieszka Wenda i Danuta Sterna, Doskonalenie zadań edukacyjnych, 
https://www.doskonaleniewsieci.pl/Upload/ceo/doskonalenia_zadan_edukacyjnych_as2_dobrzynskawenda.pdf

Warto też przerobić serię darmowych kursów Nauczanie XXI wieku w Microsoft Educator Centre https://education.microsoft.com/pl-pl.

W dostępnych materiałach znajdziemy zwykle instrukcje, jak tworzyć zadania edukacyjne oraz zaledwie kilka przykładów. Konkretne zadania musimy stworzyć sami, gdyż dobre zadanie jest dostosowane do konkretnej grupy uczniów (jeszcze lepiej, jeśli jest dostosowane do konkretnego ucznia, ale to już ideał bardzo trudny do osiągnięcia). Aby takie zadania tworzyć, nauczyciel musi nie tylko sam się nauczyć, ale też zmienić swój sposób myślenia. Podstawą do tego jest odejście od przekonania, że nauczyciel "przekazuje wiedzę" - nie, to uczniowie uczą się, zdobywają wiedzę, a nauczyciel im ten proces ułatwia, jest ich "przewodnikiem".
Najpierw należy zatem ustalić, jaki będzie cel lekcji, czyli czego mają się nauczyć uczniowie. Potem ustalamy kryteria sukcesu, czyli co pomoże uczniom ten cel osiągnąć - jaką wiedzę i umiejętności muszą zdobyć lub rozwinąć. Dopiero potem zastanawiamy się, jakie aktywności zaproponować uczniom, aby mogli dojść do celu.

Nie twierdzę, że jest to łatwe. Dlatego sama ciągle nad tym pracuję i poszukuję dobrych rozwiązań. Oczywiście, będę dzielić się swoimi doświadczeniami z innymi nauczycielami zachęcając ich do tego, aby zaczęli wykorzystywać podręcznik inaczej i zamiast zadań z lukami, które trzeba uzupełnić na podstawie tekstu zaczęli więcej pracować metodą projektu, gdyż jest to metoda, która pozwala uczniom nauczyć się. Na pewno będę popełniać błędy, ale przecież błędy są świetną okazją do nauki. Na blogu pojawiła się zakładka zadania edukacyjne, gdzie postaram się co jakiś czas wrzucać przygotowywane przeze mnie zadania i projekty. Zapraszam!

Copyright © Blog Dla Nauczycieli , Blogger