Pokazywanie postów oznaczonych etykietą przedsiębiorczość. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą przedsiębiorczość. Pokaż wszystkie posty
Szkolna Kasa Oszczędności - moja przygoda

Szkolna Kasa Oszczędności - moja przygoda

Przez 3 lata byłam opiekunem Szkolnej Kasy Oszczędności w mojej szkole. Uważam to za bardzo wartościowe doświadczenie. Na SKO zyskali przede wszystkim uczniowie, gdyż nauczyli się oszczędzać, ale też aktywnie zaangażowali się w projekty, które realizowaliśmy w ramach SKO. Do tego dochodzą korzyści materialne takie, jak nagrody dla szkoły (np. laptop) oraz całkiem estetyczne i dobre jakościowo gadżety dla uczniów. Zyskałam też ja, gdyż zwróciłam uwagę na konieczność nauczania przedsiębiorczości, wiele się nauczyłam i osiągnęłam kilka sukcesów. Gdyby sięgnąć głębiej, to w SKO można też upatrywać początków mojego bloga - przez 2 lata prowadziłam szkolnego bloga SKO. Lubiłam to. Skończyłam w styczniu 2018, a 4 miesiące później stworzyłam Dla nauczycieli. 


Najbardziej wartościowe było to, że przy SKO udało się nam (z koleżanką Sylwią) stworzyć aktywną grupę SKO-wiczów, którzy nie tylko oszczędzali, ale tez angazowali się w różne przedsięwzięcia, które im proponowałyśmy. W ciągu tych trzech lat odbyły się szkolne akcje:
  • konkurs plastyczny "Wspomnienia z wakacji"
  • konkurs wiedzy "Pytanie SKO"
  • konkurs na komiks o oszczędzaniu
  • wycieczka do banku PKO BP, podczas której uczniowie dowiedzieli się, jak działa bank oraz na czym polega praca w banku
  • konkurs na blogu na "Blogowicza miesiąca".

Oprócz tego działo się dużo na większą skalę. Na blogu udało nam się zorganizować Ogólnopolski konkurs wiedzy o finansach "Młody Przedsiębiorca". Regularnie publikowałam tam pigułki wiedzy o finansach oraz pytania. Chętni uczniowie przesyłali mi odpowiedzi mailem. Co tydzień 1 osoba wygrywała nagrodę - gadżety SKO i książkę. W sumie nagrody otrzymało 4 uczniów.

Przez 3 lata organizowałam też Powiatowy konkurs wiedzy o finansach "Młody Przedsiębiorca", który odbywał się w naszej szkole. Konkurs objęty był patronatem starosty mińskiego raz wójta gminy Mińsk Mazowiecki. W każdej edycji brali udział uczniowie z kilkunastu szkół, niektórzy uczniowie pojawiali się co roku, co tylko upewniło mnie, że konkurs daje szansę rozwijać zainteresowania tym, którzy już w szkole podstawowej interesują się pieniądzem i gospodarką. Konkurs był dla mnie nie lada wyzwaniem zwłaszcza, ze wszystko robiłam sama. Trzeba było ubiegać się o patronat; zdobywać nagrody; wykonać plakat; wysłać zaproszenia do szkół; zapisywać zgłaszające się szkoły; przygotować materiały zawierające ogrom wiedzy przekazanej w taki sposób, aby zrozumieli ją uczniowie; przygotować testy na etap szkolny oraz na finał; zaprojektować i wydrukować dyplomy oraz podziękowania dla nauczycieli; przygotować salę na finał (w tym poczęstunek); zaprosić gości; zmienić na ten dzień przydział sal w szkole; opisać konkurs na bloga, na stronę szkoły oraz do gazety lokalnej; napisać sprawozdanie dla starosty... Mimo to lubiłam to robić, gdyż widziałam zaangażowanie tych młodych ludzi, którzy już w wieku 12-13 lat potrafili opisać działanie podstawowych mechanizmów rynkowych. Podziwiam ich!


Samo prowadzenie bloga było interesującą przygodą. Przez niecałe 3 lata zamieściłam tam ponad 400 wpisów: zawierających wiedzę o finansach, opisy wydarzeń szkolnych, zaproszenia do konkursów, podsumowanie różnych akcji itp. Publikowali też uczniowie - wysyłali mi propozycję mailem, sprawdzałam, ewentualnie sugerowałam wprowadzenie poprawek, a potem wstawiałm na bloga z podpisem. Byli tacy, którzy publikowali regularnie. I znowu była to dla nich okazja do rozwinięcia swoich talentów i zainteresowań. Link do bloga tutaj 👈

Rzem z moją partnerką od SKO, Sylwią, napisałyśmy plan akcji charytatywnej do powiatowego konkursu "Iskry Miłosierdzia". Nasza akcja miała trwać cały rok szkolny 2016/2017 i opierała się na współpracy z podopiecznymi Warsztatu Terapii Zajęciowej Caritas w Mińsku Mazowieckim. Chodziło o to, aby przez cały rok angażować osoby niepełnosprawne i upośledzone w różne akcje szkolne, aby zapewnić im możliwość socjalizacji, rozwoju oraz rozrywki. Jednocześnie skorzystali na tym uczniowie naszej szkoły, gdyż nie każdy ma możliwość obcować z osobami up. ośledzonymi na co dzień. Nasi uczniowie skorzystali nie tylko społecznie, ale też edukacyjnie, gdyż byli zapraszani na warsztaty artystyczne w Caritas. Pomagali też pracując w ogrodzie Caritas. 


Oprócz tego, w roku szkolnym 2017/2018 w ramach SKO prowadziłam Koło Młodych Przedsiębiorców z klasą II. Spotykaliśmy się co tydzień, aby stopniowo poznawać tajniki przedsiębiorczości. Nie chodziło przy tym tylko o wiedzę finansową, ale też o naukę podejmowania decyzji, planowania projektów, budżetowania. Czasami planowaliśmy wydatki, innym razem zastanawialiśmy się, czy lepiej jest robić kanapki samemu, czy kupować je gotowe w sklepie, czasami graliśmy w Monopoly, ale zdarzało nam się też planować razem akcje charytatywne, np. sprzedaży torebek na prezenty w okresie bożonarodzeniowym. 


Akcje charytatywne to zresztą kolejna dziedzina, którą zajmowali się moi SKO-wicze. Razem robiliśmy i sprzedawaliśmy lemoniadę, torebki na prezenty, kilkakrotnie zbieraliśmy makulaturę. Braliśmy też udział w akcjach UNICEF, np. "Spraw, aby dzieci z Syrii przetrwały zimę". O działaniach często decydowali sami uczniowie, gdyż od czasu do czasu chętni SKO-wicze spotykali się ze mną w czasie długiej przerwy lub po lekcjach. Rozmawialiśmy wtedy o tym, co chcieliby w ramach SKO robić, wymyślali pomysły na aktywowanie kolejnych grup uczniów, dzielili się pomysłami na ciekawe wydarzenia. 

Jako autor szkolnego bloga SKO brałam udział w konkursach "SKO Miesiąca". W listopadzie 2016 mój blog zdobył nagrodę II stopnia, a kilka miesięcy później, w marcu 2017, nagrodę I stopnia (laptop dla szkoły). W Etapie Regionalnym Konkursu dla Szkolnych Kas Oszczęności w roku szkolnym 2016/2017 blog Zespołu Szkół w Stojadłach zdobył nagrodę III stopnia (1000 zł), a ja zostałam wyróżniona Brązową Odznaką w dorocznym Konkursie dla Opiekunów SKO z okazji Dnia Edukacji Narodowej. 


Najlepiej podsumowuje się z perspektywy czasu, dlatego piszę o tym dopiero teraz, chociaż moja przygoda z SKO skończyła się w 2018 roku. Było to bardzo ciekawe doświadczenie, otworzyło mi nowe drzwi, pozwoliło działać inaczej niż podczas lekcji. Udało mi się aktywować uczniów - to największy sukces SKO. Miałam stałą grupę uczniów, którzy angażowali się w różne przedsięwzięcia, pisali na bloga, uczestniczyli w konkursach, aktywnie oszczędzali i rozwijali swoje umiejętności. Dlaczego zatem skończyłam z SKO? Pokonała nas biurokracja... Każda Szkolna Kasa Oszczędności podlega jakiemuś oddziałowi banku - trzeba stale współpracować z pracownikami banku, zapraszać ich na prelekcje, zdobywać gadżety i nagrody na konkursy, wpłacać pieniądze od uczniów itd. Akurat tak się złożyło, że panie, które prowadziły w banku nasze SKO odeszły na urlopy macierzyńskie. Niestety, bank nie wyznaczył na ich miejsce kolejnych pracowników, nikogo nie przeszkolił z działania SKO. W rezultacie za każdym razem obsługiwał nas ktoś inny, kto w ogóle nie znał się na SKO, ciągle toczyłyśmy walkę o to, jak powinna wyglądać nasza współpraca z bankiem. W końcu ta walka podcięła nam skrzydła, poddałyśmy się. Jeśli jednak ktoś zastanawia się, czy podjąć się prowadzenia SKO w szkole - polecam. 



Jak uczyć przedsiębiorczości w młodszych klasach

Jak uczyć przedsiębiorczości w młodszych klasach

Przedsiębiorczość to jedna z kompetencji XXI wieku. Składa się na nią wiele umiejętności takich, jak podejmowanie decyzji, rozwiązywanie problemów, empatia, zdolność pracy indywidualnej i zespołowej, mobilizowanie zasobów, skuteczne komunikowanie się i negocjowanie, proaktywne zarządzanie projektami, myślenie krytyczne, wytrwałość, umiejętność zauważenia okazji... Mówi się, że przedsiębiorczość, to nie jest jedna kompetencja, ale wiele kompetencji związanych ze sobą. Jednocześnie przedsiębiorczość to wiedza o gospodarce, zrozumienie jej zasad tak, aby móc aktywnie działać w jej obszarze. Czy da się tego wszystkiego uczyć w szkole, i to w młodszych klasach? 

Oczywiście, że się da. Nawet - trzeba! Przecież dzieci tez funkcjonują w tym samym systemie, co dorośli, podejmują pewne decyzje oraz powinny rozumieć decyzje rodziców. 

Jak to zrobić? 

Pisałam już o tym kilkakrotnie, np. tutaj. Polecam też nagranie mojego webinarium z grupy Aktywna Tablica z eTwinning:


Dzisiaj jednak chciałabym zaproponować zajęcia, podczas których uczniowie będą mogli wcielić się w role pracowników sklepów oraz ich klientów po to, aby w praktyce przekonać się, jak działa gospodarka. Poniżej opis kolejnych etapów zajęć, na które trzeba poświęcić kilka lekcji. 

1. Rozmowa o tym, jak działa sklep

Siedzimy w uczniami w kole i sprawdzamy, co uczniowie wiedzą o funkcjonowaniu sklepu. Zadajemy im pytania: Kto pracuje w sklepie? Skąd sprzedawca bierze produkty na sprzedaż? Co robi z pieniędzmi, które otrzyma od klientów? Nie poprawiamy odpowiedzi uczniów, tylk osondujemy. Pozwólmy im samym odkryć prawdę...

2. Podział na grupy 

W czasie późniejszej zabawy będziemy potrzebować zarówno sprzedawców, jak i klientów, dlatego proponuję podzielić uczniów na grupy 5-6 osobowe. Każda grupa wybiera rodzaj sklepu, który będzie prowadzić. Ale uwaga! Trzeba przeprowadzić sondaż wśród pozostałych uczniów - jeśli ktoś zdecyduje się zrobić sklep z produktami, które są mało popularne wśród reszty klasy, nie będzie miał klientów!

3. Przygotowanie produktów

Każda grupa przygotowuje produkty (lub usługi), które będzie sprzedawać. Można je powycinać z kolorowych czasopism albo narysować samemu i wyciąć. Każdy produkt (lub usługa) musi mieć wyznaczoną cenę. Trzeba jednak ustalić zakres cenowy, gdyż każdy uczeń będzie miał określoną kwotę do wydania. Jeśli ustalimy, że każdy klient dysponuje kwotą np. 100 zł, to żaden produkt nie może kosztować więcej niż 100 zł, gdyż nikt nie będzie w stanie go kupić. Uczniowie powinni też porównać dany produkt z innymi - chleb nie może kosztować więcej niż np. bilet do kina. 

4. Mennica

Każdy uczeń będzie na zmianę sprzedawcą i klientem. Jako klient potrzebuje pieniędzy. W zalezności od tego, ile mamy czasu, możemy zaprojektować z uczniami własne pieniądze od początku do końca, lub ograniczyć się do napisania nominałów na papierowych monetach (koła o średnicy min. 2 cm wycięte dziurkaczem oraz prostokąty jako banknoty). Ustalamy, jaką kwotą dysponuje każdy. Moje pierwszaki otrzymały po 20 kół. Ustaliliśmy, że mają po 6 monet o nominale 5 zł, 8 dwuzłotówek oraz 6 monet o nomilane 1 zł. Podliczyli, ile mają razem - wyszło im 52 zł. Przy okazji, aby mieć gdzie trzymać pieniądze, przypomnieliśmy sobie, jak zrobić pudełeczka z origami. Warto przygotować tez po 1 pudełku dla każdego zespołu, żeby mieli gdzie gromadzić przychody.

5. Przygotowanie sklepów

Teraz każdy zespół może zając się przygotowaniem swojego sklepu. Ustalmy razem, gdzie będą się znajdowały poszczególne sklepy, aby dla nikogo nie zabrakło miejsca ani ławek. Będzie sporo zamieszania, ale tak zaczyna się najciekawsza część zabawy. Każdy zespół musi też rozpisać kolejność, w jakiej jego cżłonkowie będą sprzedawcami. Za ladą stają pierwsi z listy. Reszta uczniów jest teraz klientami. 

6. Zakupy

Uczniowie przechadzają się między sklepami sprawdzając, co jest do kupienia. Warto przypomnieć im, że mają nie więcej niż 52 zł do wydania, więc muszą dobrze rozplanować zakupy. Następnie ustawiają się do kolejki przed sklepem, w którym chcą zrobić zakupy i zaczyna się zabawa. Po kilku minutach nauczyciel daje sygnał do zmiany sprzedawcy - za ladą stają drugie osoby z list w danych zespołach. Przypominaym uczniom o właściwym zachowaniu - powitanie, uśmiech, pytanie sprzedawcy "W czym mogę Pani/Panu pomóc?"

7. Podsumowanie

Po skończonych zakupach uczniowie siadają w swoich zespołach i wspólnie przeliczają przychody (w razie potrzeby, oczywiście, tłumaczymy uczniom znaczenie tego słowa). Następnie rozmawiamy z uczniami o tym, co "sklep" zrobi z tymi pieniędzmi - czy wszystkie otrzyma właściciel sklepu? Tym razem nauczyciel naprowadza uczniów na właściwe odpowiedzi, ale jest duża szansa, że sami sobie poradzą. Prosimy każdy zespół o ustalenie, ile z tych pieniędzy mogą wypłacić pracownikom, ale ile muszą zachować na opłacenie rachunków, na zakup towaru czy ewentualne naprawy i remonty w sklepie. Każdy pracownik otrzymuje wynagrodzenie za swoją pracę i znów mają za co robić zakupy. W ten sposób uczniowie poznają na własnej skórze, jak pieniądz krąży w gospodarce. 


Warto na koniec przenieść tę wiedzę na grunt rodzinny - skąd rodzice biorą pieniądze? Dlaczego nie zawsze mogą kupić to, co się dzieciom podoba? Takie zajęcia pozwalają uczniom nie tylko poznać, jak działa gospodarka, ale tez trenować umiejętności matematyczne oraz rozwijać kompetencje przedsiębiorczości. 

Przedsiębiorczy w święta

Przedsiębiorczy w święta

Święta Bożego Narodzenia to idealna okazja do nauki przedsiębiorczości. Wszyscy mamy w głowie wymarzone święta. Ja mam przed oczami taki obraz: przytłumione światło, świeczki, ogień w kominku, zapach barszczu i kapusty, wszyscy są elegancko ubrani, uśmiechnięci, bez pośpiechu szykują kolację wigilijną, przy stole rozmawiamy, śmiejemy się, jesteśmy szczęśliwi. 


Nasi uczniowie również mają swoje wyobrażenie o idealnych świętach. Warto uświadomić im, że mają wpływ na to, jak te święta będą wyglądały w rzeczywistości (zdaję sobie sprawę, że są domy, w których rodzice nie zwracają uwagi na swoje dzieci, gdzie uzależnienia są ważniejsze niż rodzina - tam być może nie uda się wprowadzić w życie wypracowanego podczas lekcji planu). 

Zamiast po raz kolejny rozmawiać z nimi o tradycjach świątecznych proponuję ćwiczenie kształtujące kompetencję: inicjatywność i przedsiębiorczość. 

Na początek zapytajmy uczniów, jak wyglądają według nich idealne święta. Prawdopodobnie pierwsza odpowiedź będzie dość ogólna. Dlatego warto przygotować podpowiedź, np. mapę myśli, którą uczniowie będą edytować w grupach (przydział do grup warto dokonać w taki sposób, aby w jednym zespole znalazły się osoby, które udzieliły podobnej odpowiedzi - wtedy podczas pracy w grupach będą się wspierać i pracować nad wspólnym obrazem świąt). Wtedy każdej grupie trzeba dać link do oddzielnej mapy - np. MindMeister.

Kiedy uczniowie będą już mieli gotowy obraz świąt, poprośmy, aby określili, jakie warunki muszą być spełnione, aby ich święta właśnie tak wyglądały. Mogą dopisać te warunki na mapie myśli innym kolorem. Następnie niech wybiorą te warunki, na które mają wpływ. Proponuję, aby każdy wypisał je w zeszycie lub na kartce. 

Kolejny krok - najważniejszy - każdy uczeń musi zaplanować konkretne działania, które może wykonać, aby dany warunek został spełniony. Muszą to być bardzo konkretne zadania, czyli zamiast pisać "pomogę mamie w sprzątaniu, aby mama nie była taka zmęczona w święta" trzeba podać, że np. "będę lepić z mamą uszka do barszczu" albo "wytrę kurze na meblach w salonie". 

To zadanie warto rozpisać jako plan na najbliższe dni - starsi uczniowie zapewne poradzą sobie sami, ale Ci młodsi mogą potrzebować pomocy rodziców - możliwe, że nie wiedzą, kiedy rodzice planują wykonywać konkretne czynności albo które czynności są dla nich odpowiednie. Dla bezpieczeństwa proponuję wtajemniczyć rodziców w całe zadanie - nawet jeśli coś się dziecku nie uda, rodzice odpowiednią reakcją mogą wpłynąć na poczucie osiągnięcia sukcesu.

Podczas lekcji zaznaczmy na wszelki wypadek, że warto się postarać, chociaż to nie gwarantuje, oczywiście, że najbliższe święta będą wymarzone. Niech uczniowie będą świadomi, że atmosfera świąteczna zależy od wielu czynników i nie zawsze nasze staranie przynosi zamierzony efekt. Mimo to, warto przynajmniej spróbować. Zwłaszcza, jeśli poprzez takie ćwiczenie możemy rozwijać naszą przedsiębiorczość - określamy cel, warunki do jego spełnienia oraz konkretny plan działania. Ten sposób działania można wykorzystać w wielu sytuacjach, ale aby się go nauczyć, uczniowie muszą to przepracować, "odczuć na własnej skórze".

Copyright © Blog Dla Nauczycieli , Blogger