Teams to dużo więcej niż spotkania online

Teams to dużo więcej niż spotkania online

Znowu zaczęła się edukacja zdalna i Teams poszedł w ruch. Ja jednak używałam go cały czas, również podczas lekcji w szkole. Nie, nie łączyłam się z uczniami online. Cały czas korzystałam przede wszystkim z wpisów oraz notesu zajęć. 


Notes zajęć wykorzystuję do planowania kolejnych lekcji. W sekcji Tylko dla nauczyciela dodaję kolejne strony, które nazywam datą lekcji oraz tematem dnia lub tematem lekcji. Sekcje to przerabiane działy. Na każdej stronie zapisuję sobie kolejne ćwiczenia, aktywności, załączam materiały takie, jak linki, zdjęcia, filmiki, nagrania czy inne dokumenty, abym podczas lekcji nie musiała ich szukać tylko mogła od razu wyświetlić uczniom. Po lekcji kopiuję daną stronę do Biblioteki zawartości, aby mogli z tych materiałów skorzystać Ci, którzy byli nieobecni w szkole. 

Kolejną korzyścią jest to, że do mojego zespołu dołączony jest też nauczyciel wspomagający, który widzi plan pracy na kolejne dni i w razie potrzeby zawczasu dostosowuje zadania dla uczniów z orzeczeniami. Dzięki temu nie musimy spotykać się specjalnie po to, aby omawiać plan pracy w kolejne dni. 


W notesie zajęć w sekcji Tylko dla nauczyciela dodałam też Diagnozę, w której znajdują się strony poświęcone wszystkim uczniom mojej wychowawczej klasy. Jak tylko zaobserwuję coś ważnego, notuję, żeby mi nie uciekło. W każdej chwili mogę tam zajrzeć i przejrzeć wszystkie dotychczasowe wpisy, dzięki czemu mam pełny obraz aktywności każdego dziecka.

Do mojego notesu zajęć podłączyłam aplikację Insights, dzięki której mogę sprawdzić, którzy uczniowie logowali się na Teams w ostatnich dniach.

W starszych klasach z notesu zajęć korzystam w podobny sposób. Dorzucam do tego komunikację we wpisach - kiedy planuję podczas lekcji wykonywać z uczniami jakieś zadanie online, np. komiks w canvie albo wspólną prezentację podsumowującą dział, we wpisach wklejam im link, oni logują się na Teams na tabletach lub komputerach w pracowni komputerowej i od razu mogą zacząć pracę. 

Z wpisów z maluchami korzystam raczej do komunikacji z rodzicami (moi pierwszoklasiści nie czytają jeszcze tak sprawnie). Zdarza się, że bierzemy udział w jakiejś akcji i proszę rodziców o zdjęcia lub filmiki. Stało się tak np. wtedy, kiedy rozmawialiśmy o rodzinie i o zawodach naszych rodziców. Skoro z powodu COVID rodzice nie mogą nas odwiedzić w sali, aby opowiedzieć nam o swoim zawodzie, poprosiłam ich o nagranie krótkiego filmiku. Okazało się to strzałem w dziesiątkę, gdyż niektórzy pracują w takich godzinach, że nie mieliby nawet szansy na odwiedzenie nas podczas lekcji. Filmik nagrali w weekend i wrzucili go we wpisy, a ja pokazałm uczniom podczas zajęć. 

Co więcej, zamiast marnować papier na xerowanie przedmiotowych zasad oceniania oraz kontraktu klasowego w starszych klasach wrzuciłam to w pliki w zespole, a także na odpowiednią stronę w notesie zajęć. 


W praktyce działa to tak, że na samym początku lekcji loguję się na Teams, otwieram odpowiednią stronę i mam już wszystko pod ręką. Notes zajęć mogę wykorzystać też do robienia notatek w czasie lekcji - jeśli wyświetlam uczniom stronę z daną lekcją, zamiast pisać na tablicy, mogę pisać od razu na stronie. Wtedy notatka zostanie już dla nich na przyszłość. Nie używam tej opcji na każdej lekcji, gdyż uczniowie korzystają z zeszytów. A jednak czasami przydaje się notowanie czytelne, z różnymi kolorami, tabelkami itp. 
 

Do zespołu na Teams możemy podłaczyć też inne przydatne aplikacje takie, jak Flipgrid (przydaje się m. in. na lekcjach języka angielskiego do nagrywania wypowiedzi uczniów), Nearpod, Kahoot i inne. Wtedy wszystko jest w jednym miejscu, nic nie ginie, uczeń może to łatwo odnaleźć zarówno podczas lekcji, jak i w domu. 

Zdecydowanie dostęp do Office 365 był dla mnie jedną z największych korzyści wiosennej edukacji zdalnej. 

Projekt "Dobrze, że jesteś"

Projekt "Dobrze, że jesteś"

Na początku roku szkolnego ważna jest integracja uczniów, a także nauka o emocjach i sposobach radzenia sobie z tymi negatywnymi. Zagadnienia te realizowaliśmy w tym roku poprzez projekt eTwinning "Dobrze, że jesteś". 

Projekt założony został jeszcze w wakacje, podczas seminarium w grupie Aktywna Tablica z eTwinning. Zapisani byli do niego wszyscy uczestnicy seminarium, chociaż aktywnie uczestniczyło tylko klas. To nawet lepiej - w mniejszym gronie można się lepiej zintegrować. 

Na początku współpracowali nauczyciele, nie tylko planując aktywności projektowe, oznaczając swoje szkoły na mapie, ale też tworząc wspólnie kolekcję Wakelet z pomysłami na zabawy integrujące zespół klasowy. 

Następne działania były realizowane z uczniami. Dużo rozmawialiśmy o emocjach, stworzyliśmy fotoalbum ze zdjęciami uczniów wyrażającymi różne emocje (fotoalbum zawiera zdjęcia dzieci, jest więc dostępny na Twinspace). Następnie nagraliśmy wspólny podcast o sposobach radzenia sobie ze złością. Okazało się, że uczniowie z innych szkół mają zupełnie inne pomysły. Warto było te pomysły porównać. 

Potem zastanawialiśmy się, jak czujemy się w naszej szkole. Uczniowie narysowali różne miejsca: salę lekcyjną, stołówkę, szatnię, plac zabaw, bibliotekę dodając obok minkę wyrażającą ich uczucie w danym miejscu. Porównaliśmy nasze odpowiedzi z odpowiedziami dzieci z innych szkół poprzez stworzenie wspólnej prezentacji zawierającej rysunki. Pocieszające było to, że wszyscy uczniowie dobrze czują się w sali lekcyjnej. Uczniowie ze Stojadeł wyjątkowo dobrze czują się w bibliotece, czego nie potwierdzili uczniowie z innych szkół. 



Starsi uczniowie również zaproponowali sposoby radzenia sobie z negatywnymi emocjami - oni zamieścili swoje wskazówki na tablicy Linoit. Stworzyli też prezentację PowerPoint zawierającą miejsca nastrajające pozytywnie. Tablica i prezentacja zawierają dane uczniów, dostępne są więc na Twinspace. 

W projekcie brali udział też nauczyciele języka nagielskiego. Oni zapoponowali uczniom stworzenie kodeksu klasowego po angielsku. Wykorzystaliśmy do tego prezentacje mentimeter:


Dziękujemy naszym partnerom za udział w projekcie. 


Nauka przez kodowanie

Nauka przez kodowanie

Oczywiście, wzięliśmy udział w CodeWeek 2020. Całe wydarzenie trwa 16 dni, postanowiłam więc, że każdego dnia będziemy robić coś związanego z kodowaniem. To zmusiło mnie do poszukiwania różnych zadań na kodowanie, które mogłabym wykorzystać nie tylko na zajęciach komputerowych, ale też podczas edukacji polonistycznej, matematycznej, plastycznej czy języka angielskiego. Czasami było to sporym wyzwaniem, ale pozwoliło odkryć nowe możliwości na działania interdyscyplinarne. 


Wymyśliłam sporo różnorodnych zadań. Poniżej przedstawiam propozycję na lekcje języka angielskiego (nie tylko na Tydzień Kodowania).

Zadanie, które łączy kodowanie z utrwaleniem słownictwa - wykonana w edytorze tekstu pusta tabela 8 x 8, przerobiona na zdjęcie narzędziem "Wycinanie" lub zrzutem ekranu. Resztę wykonałam w Canvie dla oświaty: utworzyłam nową prezentację, przesłałam i wkleiłam zdjęcie tabeli z edytora tekstu, a następnie wyszukałam elementy: babcia, dziadek, mama, tata, siostra, brat. Dostosowałam ich wielkość do pól w tabeli, ustawiłam w różnych miejscach, dodałam czarne kwadraty i pola tekstowe (A, B, C...). Z boku wstawiłam legendę oraz 4 strzałki, każda skierowana w innym kierunku, aby uczniowie od razu skojarzyli, o jaki kod mi chodzi. Podczas lekcji wyświetliłam planszę na monitorze interaktywnym, a uczniowie rysowali kody strzałkowe na kartkach.

Taka plansza pozwala na indywidualizację pracy - każdy uczeń może otrzymać inne zadanie. Przykłady poleceń do planszy:

łatwe

  • How to get to grandma from point C?
  • How to get to sister from point B?

średnie

  • How to get to grandpa from point B?
  • How to get to brother from point E?

trudne

  • How to get to dad from point D?
  • How to get to mum from point A?

Można to zadanie odwrócić - pokazać uczniom kod strzałkowy i zapytać, do kogo dojdą, jeśli zaczną od punktu ... ? Np. 

Who do you get to when you start in point A?


To zadanie uniwersalne - mogę je wykorzystać do omówienia wielu zagadnień (nie tylko na lekcjach języka angielskiego). Wystarczy zamiast członków rodziny wstawić inne symbole. Wykonaine planszy zajmuje 10 minut, a zabawy wystarczy na całą lekcję, a nawet  2. 





Zdrowa dieta uczniów

Zdrowa dieta uczniów

Widząc, że moi uczniowie przynoszą w kanapnikach ciasteczka, batoniki i słone przekąski, a kanapki zwykle zawierają białe pszenne bułeczki, postanowiłam zaplanować dla nich zadanie edukacyjne na temat zdrowej diety. Dla pierwszaków było to dość dużo pracy, więc rozbiliśmy zadanie na 2 dni. Opisuję tu zadanie, a nie konspekt. Są więc przede wszystkim instrukcje dla uczniów, bez określonego limitu czasowego na każde ćwiczenie, gdyż nauczyciel musi sam określić, ile czasu potrzebują jego uczniowie. 


TYTUŁ ZADANIA:  ZDROWA DIETA

Klasa: I

Cel ogólny: Uczeń potrafi określić, które dania są dla niego zdrowe.

Cele szczegółowe:

Uczeń:

  • rozwija motorykę małą
  • współpracuje w grupie
  • wie, jak zbudowana jest piramida zdrowego żywienia
  • dopasowuje poszczególne produkty do odpowiednich pięter piramidy żywienia
  • wykorzystuje zdobytą wiedzę
  • planuje przykładowe menu na cały dzień
  • ocenia, czy menu przygotowane przez inną grupę jest zdrowe
  • podsumowuje zdobytą wiedzę w OK zeszycie oraz w podcaście dla rodziców.

Etapy zadania: 

1. Wprowadzenie - praca z planszą edukacyjną "Piramida żywienia"

Co to jest? 

Do czego służy?

Jak możemy to wykorzystać na co dzień?

Czego powinniśmy jeść najwięcej? Czego najmniej?

Gdzie znajdują się na piramidzie słodycze? Czy to oznacza, że w ogóle nie wolno ich jeść?

2. Nazwanie poszczególnych pięter piramidy i podanie przykładów produktów, które się na nich znajdują 

3. Wykonanie własnej piramidy żywienia

Będziemy tworzyć z plasteliny produkty spożywcze i zamieścimy je na brystolu tak, aby powstała piramida żywienia. Podzielmy się na grupy w taki sposób, aby każda grupa odpowiadała za jedno piętro piramidy. Która grupa powinna być największa? Kolejna grupa będzie miała 1 członka mniej. Za które piętro będzie odpowiadała ta grupa? Następny zespół stworzy produkty mleczne. Ilu członków będzie miał ten zespół? Czwarta grupa jest jeszcze mniejsza, swtorzy produkty z przedostatniego piętra. Jakie produkty stworzy ostatnia grupa? 

Ustalcie w grupach, co lepi każdy członek zespołu. Zwróćcie uwagę na proporcje -  załóżmy, że dynia jest wielkości piłeczki do tenisa (prezentacja piłki). Jakiej wielkości ma być chleb? A wiśnie? 

Gotowe produkty przyklejcie we właściwym miejscu piramidy, tak aby były rozłożone równomiernie na całej powierzchni. 

4. Tworzenie menu na cały dzień

Wykorzystajmy teraz piramidę żywienia do zaplanowania posiłków na cały dzień. Pracujcie w parach. Na białej kartce A4 narysujcie dania, które może zjeść dziecko tak, aby było zdrowe. 

Kryteria sukcesu:

  • menu składa się z 5 posiłków: śniadanie, drugie śniadanie, obiad, podwieczorek, kolacja
  • każdy posiłek zawiera owoc lub warzywo
  • skomponowanie posiłków odzwierciedla układ na piramidzie żywienia: w ciągu całego dnia najwięcej jest warzyw i owoców, nieco mniej produktów zbożowych, jeszcze mniej nabiału, mało mięsa, ryb lub jajek i najmniej tłuszczy. 
Przykładowe menu:

5. Ocena koleżeńska

Opowiedzcie sąsiedniej parze o swoim menu. Wysłuchajcie ich opinii. W razie potrzeby wprowadźcie zmiany do swojego menu. Następnie posłuchajcie uważnie, jak sąsiednia para skomponowała swoje menu. Czy ich menu spełnia kryteria sukcesu? Co można poprawić? 

6. Notatka w OK zeszycie

Zapiszcie lub narysujcie z dzisiejszej lekcji to, co chcecie zapamiętać. 

7. Nagranie przesłania dla rodziców

Za Waszą dietę w dużym stopniu odpowiadają Wasi rodzice, gdyż zwykle to oni przygotowują Wam posiłki. Warto, aby i oni wiedzieli, co jest dla Was zdrowe. Nagrajmy dla nich kilka najważniejszych informacji. Zastanówcie się, co chcecie powiedzieć. Kiedy będziecie gotowi, podnieście do góry rękę, a ja podejde do Was z dyktafonem i nagram Wasze słowa. Potem zamieszczę nagranie na blogu klasowym, aby rodzice mogli go posłuchać. 


O ZADANIU

Ostatni punkt można pominąć, jeśli nie mamy wystarczająco dobrego kontaktu z rodzicami - niektórzy mogą poczuć się urażeni, kiedy dzieci będą mówiły im, co powinni robić. Zaproponowałam nagranie podcastu, gdyż robimy to regularnie z uczniami. Można podcast zamienić na filmik z udziałem uczniów, kukiełek, lub na filmik poklatkowy. Ta ostatnia opcja będzie wymagała więcej czasu, ale pozwoli uczniom rozwinąć jeszcze więcej umiejętności.  


Rozwijanie kreatywności - pomysły

Rozwijanie kreatywności - pomysły

Stwierdzenie, że kreatywność jest ważna w naszym życiu to truizm. Mimo to nadal bardzo często kreatywność jest mylona z twórczością. Dowodem na to może być prowadzenie zajęć rozwijających kreatywność uczniów w polskich szkołach - często są to kolejne zajęcia plastyczne, na których nauczyciel narzuca temat i technikę wykonania pracy. Nie ma wtedy miejsca na kreatywność uczniów. Kreatywność jest wtedy, kiedy uczeń musi wymyślić rozwiązanie problemu, metodę dojścia do celu lub nowy produkt, wykorzystując posiadaną wiedzę, w razie potrzeby doszkalając się.  

Kreatywność można i trzeba rozwijać na każdym przedmiocie, nie tylko na specjalnych zajęciach. Można to robić na wiele sposobów, niekoniecznie przez całą lekcję. Czasami wystarczy krótkie ćwiczenie wplecione w zajęcia i pomagające utrwalić lub zastosować właśnie zdobytą wiedzę. Często zdarza się, że do końca lekcji zostanie nam kilka minut i nie bardzo wiemy, jak je zagospodarować - czemu nie zrobić krótkiego ćwiczenia rozwijającego kreatywność? Jeśli uczniowie naprawdę zaangażują się w ćwiczenie, wyjdą na przerwę i dalej będą je wykonywać. Ważne są jednak dwie podstawowe zasady: 
  1. każdy pomysł jest dobry
  2. nauczyciel wycofuje się, daje dużo przestrzeni uczniom, aby sami szukali rozwiązań. 
Poniżej  znajdziecie przykłady aktywności rozwijających kreatywność uczniów, które da się wykorzystać w wielu sytuacjach. Zachęcam również do zajrzenia do kolekcji Wakelet "Rozwijanie kreatywności" i dodania tam Waszych pomysłów. 

Plastycznie

Kreatywne pudełko - w sali znajduje się pudełko, do którego wkładamy przez cały czas różne materiały, resztki bibuły, tasiemek, tkaninę, naklejki, klej brokatowy, sznurek, rolki po papierze toaletowym... co tylko znajdziemy i nie jest nam w danym momencie potrzebne. Podczas zajęć narzucamy temat i otwieramy pudełko, a dzieci tworzą pracę na podany temat z wykorzystaniem dowolnych materiałów. Potem opowiadają o swojej pracy - co przedstawia, dlaczego wykorzystały właśnie te materiały.

Projektowanie strojów - kiedy poznajemy epokę lub postać historyczną, dzieci projektują dla niej strój z wykorzystaniem wiedzy o danej epoce i modzie wtedy panującej. 

Kreatywny rysunek - każdy uczeń otrzymuje kartkę z elementem rysunku, np. kreska, fala, figura geometryczna itp. w dowolnym miejscu kartki. Zadaniem ucznia jest przerobić ten kształt na pełny rysunek. 

Projektowanie - uczniowie w parach lub grupach projektują wnętrze wymarzonej sali lekcyjnej lub teren szkoły. Projektować można prawie wszystko: samochód, plac zabaw, samolot, łódź podwodną, pokój, meble itd. 

Językowo

Kreatywne opowieści - nauczyciel podaje początek opowieści, np. "Wiele lat temu w małej wiosce na południu Polski mieszkała dziewczynka o imieniu Zosia". Dzieci w grupach dopisują kolejne zdania. Można zrobić z tego grę - każda osoba podaje 1 kolejne zdanie. Pomysł nadaje się też do wykorzystania na lekcje języka obcego (opowieść układamy w języku obcym).

Opowieść ze słów - wpowadzamy temat, dzieci podają skojarzenia - pojedyncze słowa lub wyrażenia. Dzielimy uczniów na grupy, ustalamy minimalną liczbę słów do wykorzystania, dzieci wybierają z podanych wcześniej skojarzeń ustaloną liczbę słów i budują opowieść zawierającą wybrane słowa. 

Lektura - podczas omawiania lektury uczniowie wcielają się w postać wybranego bohatera i odgrywają scenkę, w której bohater przeżywa inną przygodę niż opisana w książce, ale zachowuje się typowo dla siebie. 

Intrygujące zdanie - nauczyciel prowokuje uczniów mówiąc zdanie, które ich zaskakuje, np. "Na uschniętej gałęzi rośnie różowa gruszka". Zadaniem uczniów jest zadawanie pytań, np. dlaczego gałąź jest uschnięta, czy kolor różowy ma jakieś znaczenie, czy różowa gruszka jest zdrowa, kto chce ją zjeść itd. Potem uczniowie pracują w grupach i powtarzają zadanie: jedna osoba wymyśla zaskakujące zdanie, reszta zadaje pytania. 

Niemożliwy wierszyk - uczniowie wymyślają wierszyk, niekoniecznie rymowany, którego konstrukcja opiera się na antonimach, np. Na miękkim kamieniu siedziała młoda staruszka itd. 

Technicznie

Tekturowe pudło - przywozimy na lekcję pudła tekturowe, wzięte np. ze sklepu spożywczego, dzieci w grupach budują z nich np. środek transportu lub instrument.

Z czego da się zbudować ... - rozmawiamy z uczniami o tym, z czego da się zbudować np. samolot. Na kolejną lekcję uczniowie przynoszą zaproponowane przez siebie materiały i budują samolot. 

Co można zrobić z ... - dzielimy uczniów na grupy i każdej grupie dajemy wybrany materiał, np. białą kartkę, folię aluminiową itp., pytamy dzieci, co można z tego materiału zrobić; uczniowie w grupach realizują swoje pomysły.

Matematycznie

Narysuj potwora - uczniowie w parach tworzą wzór do rysowania potwora, a potem wymieniają się kartkami i grają:

Kodowanie - uczniowie otrzymują tabelę do kodowania; rysują na niej wybrany kształt, a potem na oddzielnej kartce tworzą kod do swojego rysunku, np. na czerwono: A2, A3, A4, A5; na zielono: B5, B7... Wymieniają się kartkami i rysują na czystej tabeli według kodu innej osoby. 


Zadania z treścią - dzieci układają zadanie z treścią do podanego działania. 

Kinestetycznie

Taśma malarska - na podłodze w sali lub na korytarzu szkolnym przyklejamy kawałek taśmy malarskiej tworząc dowolny kształt, np. linię, kwadrat, falę. Kiedy dzieci zapytają, po co to zrobiliśmy,  pytamy: A jak myślisz? Co to może być? Uczniowie wymyślają różne sposoby wykorzystania kształtu. 
Most - na placu szkolnym lub na sali gimnastycznej dzieci mają za zadanie przejść na drugą stronę nie dotykając podłogi. Mogą budować most z dowolnych materiałów: ławki, kartki, szarfy itp. 

Taniec - w grupach dzieci wymyślają choreografię do wybranego utworu muzycznego.

Grając

Dixit - uczniowie w parach lub grupach losują kilka kart z dowolnej części gry i układają z nich historyjkę. W zależności od możliwości uczniów ustalamy, czy muszą wykorzystać wszystkie karty, czy np. 5 z nich. Wprowadzeniem do tej zabawy może być wybranie jednej karty i opowiedzenie o niej: co to jest, gdzie to jest, co się stało przed chwilą, co się wydarzy za chwilę, kim są ludzie na karcie, dlaczego tak się zachowują. 

Rory's Cubes - gramy według instrukcji: uczniowie pracują w grupach, rzucają kostkami i z wyrzuconych obrazków układają historię - wszyscy razem lub każdy po kawałku. 

Kostki opowieści - kostki z rysunkami mogą stworzyć sami uczniowie: każdy uczeń otrzymuje szablon, najlepiej skopiowany na sztywnej kartce, na każdej ściance kostki rysuje dowolny obrazek lub symbol, potem wycina i skleja kostkę. Uczniowie pracują w grupach i wykorzystują kostki do układania opowieści. 


Tworzenie gry - uczniowie projektują i wykonują nową grę, np. planszową. Tworzą planszę i wymyślają do niej zasady. Potem testują i w razie potrzeby wprowadzają zmiany. 

Z narzędziami TIK

Komiksy w Canvie - jeśli nauczyciel posiada konto Canva dla oświaty, może zaprosić uczniów do zespołu. Każdy uczeń ma za zadanie stworzyć w canvie komiks związany z lekcją. Zadanie nadaje się na każdy przedmiot, zwłaszcza na języki obce. 

Koło fortuny - można je stworzyć np. w Wordwall, na polach koła mogą znaleźć się ikony, rysunki lub po prostu kolory. Uczniowie kręcą kołem i układają historię do kolejno wylosowanych ikon. Poniżej przykład zabawy językowej - koło fortuny z literkami, po zakręceniu kołem trzeba ułożyć zdanie, którego każdy wyraz zaczyna się na wylosowaną literę. 

Co mówi obraz - do wykonania w Canvie, PowerPoint, a nawet w Paint. Wklejamy zdjęcie lub obraz przedstawiający ludzi, a uczniowie dorysowują chmurki i wymyślają, co mówią poszczególne osoby.

Tworzenie ebooka - uczniowie układają opowieść i tworzą do niej ilustracje, a potem wklejają wszystko do ebooka, np. Book Creator. Gotową pracę można udostępnić innym grupom lub klasom i poprosić ich o komentarze. 

Awatary - stworzenie postaci i opowiedzenie o niej - kim jest, co lubi robić, gdzie mieszka, jakie ma talenty, jakie ma marzenia i plany na przyszłość itp. Można wykorzystać program Voki, Avatar Maker, tjr.pl i inne. 

Różne

Koło - pod krzesłem każdego ucznia przyklejamy kółko; na lekcji mówimy, że każdy uczeń otrzymuje dzisiaj niespodziankę, która jest schowana na miejscu siedzenia każdego dziecka. Kiedy uczniowie odnajdą swoje koła, nauczyciel też ma swoje koło - pokazuje je i mówi, że on dzisiaj otrzymał koło od samochodu. Pyta kolejnego ucznia, co otrzymał. Każdy uczeń wymyśla, czym jest jego koło. 

Urządzenie przyszłości - uczniowie w grupach projektują urządzenie, którego obecnie na świecie nie ma, ale uważają, że jest potrzebne. Rysują to urządzenie i opisują je: do czego służy, dla kogo jest stworzone, dlaczego uważają, że jest potrzebne. 

Dary natury - podczas spaceru uczniowie zbierają różne przedmioty: patyki, kamienie, szyszki, pióra itp. Potem tworzą z nich pracę, układając swoje zbiory na kartce i dorysowując potrzebne elementy. 

Tytuł - pokazujemy uczniom obraz lub zdjęcie, a uczniowie wymyślają pasujący do niego tytuł.

Muzyka - słuchamy wybranego utworu instrumentalnego, uczniowie starają się wyobrazić sobie, co przedstawia. Potem mogą to narysować lub o tym opowiedzieć, a starsi mogą stworzyć teledysk do utowru, np. tworząc animację poklatkową.

Nowe państwo - uczniowie tworzą nowe państwo, każda grupa odpowiada za inny element: mapa, język (kilka wyrażeń lub zasad gramatycznych), flaga, hymn państwowy, tradycje itp. 

Rozwiązanie problemu - przedstawiamy uczniom problem (związany z jakimś miejscem lub problem występujący między ludźmi, problem konkretnej osoby bez podawania konkretnie, czyj to problem itp.), uczniowie w grupach dyskutują nad rozwiązaniami. Zaznaczamy, że mogą zaproponować wszystko, nawet takie pomysły, które są nierealne na daną chwilę, gdyż np. nie istnieją urządzenia potrzebne do realizacji pomysłu. Potem dyskutujemy, co jest potrzebne, aby to rozwiązanie wcielić w życie i w razie potrzeby projektujemy niezbędne przyrządy czy materiały. 

Gotowanie - uczniowie wymyślają przepis na jakieś danie, np. pizzę lub kanapkę. Zastanawiają się, jakie składniki pasują do siebie, co lubią, a potem wykonują danie według przepisu. 

Co by było gdyby... - nauczyciel rzuca intrygujące stwierdzenie, np. "Co by było gdyby nauczyciele byli motylami?" Uczniowie wymyślają odpowiedzi. Warto przygotować sobie wiele takich pytań, każde zapisane na osobnej karteczce, i w wolnej chwili losować je i omawiać z uczniami. 

Życzę kreatywnych zajęć!!!


Pomoce wykonane przez dzieci

Pomoce wykonane przez dzieci

Jako nauczyciele mamy dostęp do pięknych kolorowych plakatów tematycznych oraz kart obrazkowych. Założeniem wydawnictwa jest, że taka pomoc dydaktyczna zostanie wykorzystana dla zobrazowania nowego zagadnienia, a potem powieszona na tablicę lub gazetkę klasową, aby dzieci mogły ją czytać i zapamiętywać wiadomości. Zapewne jest w tym jakaś racja. 

Uważam jednak, że zdecydowanie więcej korzyści przynosi wykonanie plakatu przez dzieci. Jeśli pracują w grupach, rozwijają kompetencje społeczne. Wykonanie plakatu umożliwia uczniom lepsze zrozumienie zagadnienia oraz zapamiętanie informacji. Ponadto widząc swój plakat powieszony na gazetce ściennej czują dumę, satysfakcję i chętniej zaglądają do swojej pracy, utrwalając wiedzę. A jeśli pozwolimy im uczestniczyć w wyeksponowaniu prac na tablicy, mają poczucie sprawczości i czują się odpowiedzialne za to, co dzieje się w sali.


Podobnie działają wykonane przez uczniów karty obrazkowe - są nie tylko pomocą przy utrwalaniu materiału w zabawie i różnych ćwiczeniach, ale też sam proces tworzenia ich pomaga zapamiętać nowe słowa i wyrażenia. Dodatkowo maluchy uczą się kojarzyć obrazek z zapisem słownym, czytając ten wyraz globalnie. Karty powieszone na tablicy działają tak samo, o ile nie lepiej niż plakat z wydawnictwa. 

Przedstawione na zdjęciach pomoce wykonane zostały przez uczniów podczas lekcji języka angielskiego. Wierzę jednak, że ta sama zasada działa na innych przedmiotach. Kiedy uczeń nauczy się więcej:
  • kiedy popatrzy na plakat o ruchu obrotowym Ziemi, czy kiedy sam taki plakat wykona?
  • kiedy poczyta daty ważnych świąt państwowych na gotowym kalendarzu, czy kiedy sam wykona kalendarz lub plakat zawierający podobne informacje?
  • kiedy przeanalizuje gromady zwierząt na błyszczącej planszy z wydawnictwa, czy kiedy sam podzieli zwierzęta na gromady i wykona na ten temat plakat albo mapę myśli?
Pozwólmy uczniom samym wykonywać pomoce dydaktyczne po to, aby same dokonały analizy, a potem syntezy nowej wiedzy.
Educaplay - wiele ćwiczeń, wiele możliwości

Educaplay - wiele ćwiczeń, wiele możliwości

Educaplay to narzędzie, z którego może skorzystać każdy nauczyciel bezpłatnie. Istnieje również wersja premium, ale opcja darmowa daje bardzo dużo możliwości. Minusem są reklamy, chociaż nie są one wyjątkowo uciążliwe. No i nie ma, niestety, wersji polskojęzycznej. Jednak kiedy tworzymy zadanie, wiele możemy zrobić na wyczucie. 

W Educaplay możemy stworzyć 16 rodzajów zadań. Nie dam rady opisać wszystkich z nich w jednym wpisie, postaram się krótko streścić, do czego służy każde z nich. Niektóre z zadań nadają się na lekcje języków obcych lub dla klas dwujęzycznych, gdyż nie zawsze można wpisać polskie znaki diakrytyczne. W większości ćwiczeń jednak można wykorzystać polską czcionkę, wobec tego większość zadań nadaje się na różne przedmioty. Niżej pokażę też poruszać się po całej platformie. 

Zadania, jakie można stworzyć za darmo na portalu Educaplay:

1. Riddle: zagadka obrazkowa - wybieramy zdjęcie jako odpowiedź na zagadkę, zdjęcie jest ukryte, dopisujemy do niego zagadkę i kilka wskazówek, po wykorzystaniu przez ucznia kolejnych wskazówek fragmenty zdjęcia są odkrywane, aby po udzieleniu ostatecznej odpowiedzi odsłonić się całkowicie; Kliknijcie, aby zobaczyć przykładową zagadkę. 

2. Fill in the Blanks Game: uzupełnianie luk w tekście - wpisujemy tekst, potem "wyjmujemy" z niego słowa, efekt jak na zdjęciu (link do zadania):

3. Crossword Puzzle: krzyżówka - nie ma opcji wpisania polskich znaków diakrytycznych, więc krzyżówka nadaje się na lekcje języków obcych. Wpisujemy słowa oraz podajemy wskazówkę (definicję, zdjęcie lub nagranie), a platforma sama tworzy ze słów krzyżówkę. Przykładowa krzyżówka po angielsku.

4. Dialogue Game: to zadanie typowo na lekcję języków obcych. Zapisujemy dialog i nagrywamy poszczególne zdania. Warto to zrobić podczas lekcji, aby to uczniowie czytali dialog. Możemy też sami przygotować dialog, a podczas lekcji puścić uczniom nagranie i poprosić o wskazanie zdania, które podaje jakąś konkretną informację, np. w którą stronę należy skręcić? Przykład dialogu.

5. Dictation Game: dyktando - wpisujemy tekst lub pojedyncze słowa, a następnie dodajemy nagrania. Uczeń słucha kolejnych nagrań i zapisuje cały tekst. Po skończeniu może porównać swoją odpowiedź z tekstem nauczyciela. To ćwiczenie dopuszcza użycie polskich znaków diakrytycznych, więc jest to idealne ćwiczenie na język polski.  Przykładowe dyktando.

6. Unscramble Letters Game: ustawianie liter we właściwej kolejności - podajemy definicję słowa i litery, które się na nie składają, a uczniowie muszą ustawić je we właściwej kolejności. Nadaje się na lekcje języka polskiego, ale też przyrody, biologii, historii (np. nazwiska) i innych przedmiotów. Przykładowe ćwiczenie

7. Unscramble Words Game: jak wyżej, tylko zamiast liter uczniowie ustawiają słowa we właściwej kolejności tak, aby powstało prawidłowo zbudowane zdanie, np. definicja. Nadaje się na różne przedmioty, polskie znaki diakrytyczne są akceptowane. Przykładowe ćwiczenie.

8. Matching Game: dopasowywanie słów do kategorii, nadaje się na różne przedmioty. W wersji, którą podaję jako przykładową należy kliknąć na dowolne słowo, wtedy pokazuje się nazwa kategorii, a z lewej strony widzimy, ile słów z tej kategorii powinniśmy znaleźć. Po znalezieniu wszystkich słów klikamy na dowolne słowo nie wybrane do tej pory i pokazuje się nastepne kategoria itd. Przykładowe zadanie:

9. Word Search Puzzle: wykreślanka wyrazowa, idealna na utrwalenie trudnych nazw lub wyrazów w języku obcym. Niestety, nie akceptuje polskich znaków diakrytycznych, ale można umówić się z uczniami, że ich nie używamy (np. zamiast "Łódź" wpisujemy Lodz". Przykładowe zadanie na przyrodę/biologię.

10. Quiz: jak sama nazwa wskazuje - zestaw pytań jedno- lub wielokrotnego wyboru, możemy dodać zdjęcia, pliki audio lub video, możemy też wstawić pytania otwarte, w których uczeń sam będzie musiał podać odpowiedź. Przykładowe ćwiczenie "Miasta i zabytki".

11. Map Quiz: wstawiamy zdjęcie i zaznaczamy na nim punkty; każdemu punktowi możemy przyporządkować pytanie: nazwę, miejsce, słowo w języku obcym, nazwisko itp. Możemy to napisać, wstawić plik dźwiękowy lub nagrać. Dzięki opcji nagrania nadaje się też dla maluchów. Przykładowe ćwiczenie Miasta Polski.

12. Slideshow: bardzo prosta prezentacja, nadaje się na wprowadzenie tematu, po prezentacji może nastąpić quiz lub inne zadanie sprawdzające zrozumienie materiału; wprowadzając materiał mamy 9 opcji slajdów do wyboru, można załaczać zdjęcia, filmy i pliki audio. Przyjmuje polskie znaki diakrytyczne. Przykładowa prezentacja o kuchni polskiej.

13. Video Quiz: wstawiamy film, dzielimy go na segmenty, do każdego segmentu możemy dopisać pytanie jedno-, wielokrotnego wyboru lub otwarte. Przykładowy video quiz na lekcję historii

14. Matching Columns Game: łaczenie nazw/rysunków/zdjęć/dat itp. z jednej kolumny z pasującą odpowiedzią z drugiej kolumny; możemy wstawić plik audio lub samemu nagrać dźwięk, nadaje się więc również dla młodszych dzieci; akceptuje polskie znaki diakrytyczne. Przykładowe ćwiczenie dla dzieci nie czytających:


15. Memory Game: typowa memory, czyli odkrywanie kart z tekstem/obrazkiem i znajdowanie par. Przykładowe ćwiczenie na język polski.

16. ABC Games: uczeń zgaduje słowa zaczynające się na kolejne litery alfabetu; można wpisać definicje jako zagadki lub podać zdjęcia. Nie ma konieczności wykorzustywać wszystkich liter - te niewykorzystane są nieatywne. Przykładowe zadanie Zwierzęta.


Polecam tworzenie własnych ćwiczeń - na początku może się to wydawać skomplikowane, ale szybko nabieramy wprawy. Przy każdym zadaniu decydujemy o ustawieniach typowych dla tego konkretnego rodzaju ćwiczenia, np. czy jest limit czasu na wykonanie ćwiczenia? Jeśli tak, to jaki? Ile prób może podjąć uczeń? Czy dane pytanie jest obowiązkowe? Czasami możemy ustawić podpowiedzi itp. Tworząc ćwiczenie klikamy na New Activity w prawym górnym rogu. 


Następnie wybieramy rodzaj zadania i język, wpisujemy tytuł i krótki opis. Musimy też podać, jakiego przedmiotu dotyczy to zadanie oraz dla jakich uczniów jest przeznaczone (wiek). Dopiero po podaniu tych informacji klikamy na zielony przycisk Next w górnej części strony. Przechodzimy wtedy do ustawień typowych dla danego ćwiczenia. Część ustawień zarezerwowane jest dla posiadaczy konta premium, na darmowym koncie możemy edytować tam, gdzie widzimy szary przycisk Edit. Dodajemy poszczególne pytania/materiały, w każdej chwili możemy podejrzeć jak wygląda to, co już wprowadziliśmy klikając Preview w prawej części strony. 

Z prawej strony widnieje też miernik gotowości ćwiczenia do opublikowania. Zadanie może być opublikowane dopiero wtedy, kiedy wskazówka miernika znajduje się na zielonej części. Czasami po wprowadzaniu kolejnych pytań wskazówka przesuwa się jedynie odrobinę, ale w którymś momencie przeskakuje np. o 40 punktów procentowych, więc nie martwcie się, jeśli dodaliście już dużo, a wskazówka jest nadal na czerwonym polu - po kolejnym pytaniu zadanie może być już gotowe. Aby je opublikować musimy pamiętać o jeszcze jednej rzeczy - trzeba dodać przynajmniej 3 tagi (labels). Wtedy klikamy na Publish Activity

Wszystkie swoje zadania znajdziecie po kliknięciu na szarą postać w prawym górnym rogu - to Wasze konto. Widząc listę zadań klikamy na wybrane, a pod otwartym ćwiczeniem są przyciski: Save, Share i Download. Wystarczy kliknąć na Share, skopiować podany link i wysłać uczniom. Tuż pod linkiem widnieje kod do osadzenia ćwiczenia na stronie. Możecie też przesłać im zadanie bezpośrednio przez Google Classroom lub Microsoft Teams, ale do tego potrzebne są odpowiednie ustawienia administratora na obu tych portalach. 

Istnieje możliwość wyszukania gotowych ćwiczeń, opublikowanych przez innych użytkowników. Portal Educaplay nie jest jednak na razie zbyt populrany w Polsce, trudno jest więc znaleźć zadania po polsku. 

Zadania w Educaplay nadają się zarówno na tablicę interaktywną, jak i na tablety czy jako zadania w edukacji zdalnej. Oferują sporo możliwości, zwłaszcza dla maluchów, które nie potrafią jeszcze czytać. Warto spróbować. Pochwalcie się w komentarzu swoimi zadaniami!
Aparat fotograficzny na lekcji

Aparat fotograficzny na lekcji

Zdania na temat telefonów komórkowych w szkołach są podzielone. Jeśli jednak w Waszej szkole uczniowie mogą korzystać z komórek, przynajmniej do celów edukacyjnych, proponuję wykorzystać aparat fotograficzny, który zawiera każdy telefon. Można też użyć zwykłego aparatu fotograficzengo. Chodzi o to, aby to uczniowie robili zdjęcia. Po co? Pomysłów jest wiele. 

Podczas wycieczek i wyjść

1. Zazwyczaj to opiekunowie dokumentują wycieczkę, robiąc zdjęcia uczniom, ich aktywnościom, a także odwiedzanym miejscom. Warto oddać to zadanie uczniom - jeśli mogą wziąć na wycieczkę aparat, i tak zapewne zrobią mnóstwo zdjęć. Ustalmy jednak zasady - nie chodzi o to, aby "strzelać fotkę" co minutę, tylko wybierać to, co jest naprawdę ważne. Możemy podzielić uczniów na grupy i każdej przydzielić inne zadanie: jedna może uwieczniać odwiedzane miejsca tak, aby potem stworzyć ze zdjęć prezentację, dodając najważniejsze informacje o muzeum, zamku czy parku narodowym; inna grupa może zająć się fotografowaniem uczniów i ich reakcji, aby zdjęciami opowiedzieć o doświadczeniach klasy i pokazać proces integracji uczniów; jeszcze inna niech fotografuje przyrodę albo inne ważne elementy odwiedzanych miejsc; kolejna może być odpowiedzialna za zdjęcia grupowe itp. W zależności od miejsca wycieczki oraz jej celu zadania przydzielone grupom mogą być inne.

2. Podczas wyjść lub wycieczek przyrodniczych uczniowie będą bardziej uważni, jeśli otrzymają konkretne zadanie do wykonania. Jeśli uczymy się aktualnie o owadach, niech uczniowie sfotografują napotkane owady, a po powrocie do szkoły poszukają ich nazw w atlasie internetowym lub drukowanym. Oczywiście, zamiast owadów moga być ssaki, ptaki czy konkretne rośliny. Możemy też zaproponować uczniom znalezienie i uwiecznienie pierwszych oznak wiosny lub innej pory roku. Niech poszukają grzybów i zamiast je zbierać (to zwykle jest dość problematyczne w dużej grupie) niech zrobią zdjęcia, aby potem w klasie poszukać i nazw i stworzyć własny atlas grzybów. 

3. Jeśli uczymy się o naszym mieście, wyjdźmy z uczniami na spacer po okolicy - niech zrobią zdjęcia charakterystycznych dla miasta miejsc, a potem naniosą je na mapę i dodadzą opis. W ten sposób na pewno nauczą się więcej niż czytając gotowe informacje o konkretnych miejscach. 

4. W ramach lekcji języków obcych wyjdźmy na spacer i pozwólmy uczniom zrobić zdjęcia miejsc lub przedmiotów, których obcojęzyczne nazwy poznali lub chcą poznać. Możemy w ten sposób stworzyć słownik obrazkowy. 

Podczas lekcji

1. Uczniowie mogą tworzyć kronikę edukacyjną klasy - nie ważnych wydarzeń, ale tego, o czym się uczą. Takie zadanie pasuje do każdego przedmiotu. Zdjęcia można wstawiać do prezentacji lub na wirtualną tablicę, dodając krótki opis. Powstanie coś w stylu "OK zeszytu", ale w postaci wizualnej online. Taki materiał może się przydać podczas kolejnych lekcji, zwłaszcza, jeśli będzie miał formę osi czasu (padlet i sutori maja taką opcję). Czasami warto odwołać się do lekcji sprzed kilku tygodni, aby coś przypomnieć, lub po prostu pokazać uczniom, ile już potrafią. Tworząc taką oś czasu - ze zdjęciem i opisem - będa dodatkowo utrwalać materiał i możemy sprawdzić, czy dobrze zrozumieli. Może powstać jedna wspólna oś czasu całej klasy, lub każdy uczeń może tworzyć własną.

2. Kiedy na lekcji języka obcego uczymy się opisywać ludzi, możemy skorzystać z gotowych zdjęć z internetu. Jednak jeśli uczniowie zrobią zdjęcia sobie nawzajem i opiszą wygląd zewnętrzny, ubiór i nastrój kolegi/koleżanki, zdecydowanie łatwiej im będzie zapamiętać nowe słowa i konstrukcje zdaniowe.

3. Ze zdjęć wykonanych przez uczniów może powstać komiks, np. w języku obcym. Uczniowie pracują w grupach, wymyślają scenkę i dialogi, potem część grupy odgrywa scenkę, jedna osoba robi zdjęcia. Następnie uczniowie ustawiają zdjęcia w odpowiedniej kolejności i dodają chmurki z tekstem. Można do tego wykorzystać np. canvę. 

4. Na lekcji plastyki lub języka polskiego, kiedy poznajemy obrazy konkretnego malarza lub z jakiejś konkretnej epoki, możemy pobawić się z uczniami w odgrywanie obrazów ciałem. Uczniowie ustawiają się w takiej pozycji, jak bohaterowie obrazu i robią sobie zdjęcie. Jeśli taką lekcję zaplanujemy odpowiednio wcześnie, możemy nawet porosić uczniów o ubranie się w podobne stroje (może niekoniecznie barokowe suknie, ale np. stroje z dwudziestolecia międzywojennego). Możemy też użyć programu do obróbki zdjęć, aby dorysować brodę, zmienić kolor włosów itp. Dzięki temu uczniowie będą kojarzyć dane obrazy i okoliczności ich powstania, a jeśli to obrazy związane z hitorią, mogą lepiej zapamiętać cechy danej epoki lub szczegóły wydarzeń historycznych. 

5. Za pomocą zdjęć uczniowie mogą stworzyć instrukcję, np. ewakuacji lub wykonania jakiejś potrawy. Najpierw muszą dowiedzieć się, jak to robić, potem zrobić zdjęcia, jak kolega/koleżanka wykonuje kolejne czynności, a na koniec dodać krótki opis. 

6. Zdjęcia można wykorzystać też do poszukiwania różnych rzeczy, zgodnie ze specyfiką przedmiotu: figur geometrycznych, substancji chemicznych czy dowodów na działanie praw fizyki. 

Projekt 365

Kolejnym uniwersalnym pomysłem jest wykorzystanie projektu 365, w którym uczniowie każdego dnia robią tylko 1 zdjęcie, które definiuje dany dzień. Potem skladają wszystkie zdjęcia razem, jedno po drugim, i mają stworzoną w ciekawy sposób kronikę klasową. Oczywiście, to nie musi być 365 dni, ale np. miesiąc. Bardziej chodzi tu o refleksję i dokonanie wyboru tego właściwego ujęcia. 

Macie jeszcze inne pomysły na wykorzystanie podczas lekcji zdjęć robionych przez uczniów? Napiszcie w komentarzach. 

Co mówią zdjęcia?

Co mówią zdjęcia?

Jestem wzrokowcem, jak zdecydowana większość społeczeństwa, a zarazem moich uczniów. Dlatego podczas lekcji często wykorzystuję obrazy i zdjęcia. Idealnie nadaje się do tego Canva dla oświaty, gdyż mogę zaprosić uczniów do zespołu i dać im do wykonania jakieś kreatywne zadanie. Kiedy uczeń zakończy pracę, ja otrzymuję ją do sprawdzenia - każdą pracę mogę edytować, a następnie napisać uczniowi komentarz z informacją zwrotną. 

Jako nauczyciel edukacji wczesnoszkolnej wykorzystuję Canvę do rozwijania kreatywności uczniów. Mogą tworzyć komiksy, kolaże ze zdjęć, plakaty, prezentacje i inne wytwory, np. w ramach podsumowania projektu. O tym jednak dokładniej innym razem. Tutaj chciałabym skupić się na wykorzystaniu zdjęć do rozwijania kreatywności uczniów. Najprostsze tego typu zadanie to wybranie zdjęcia i dopisanie do niego słów, które wypowiadają ludzie na nim przedstawieni. Można zawęzić wyszukiwanie zdjęć do konkretnego tematu, np. emocje, i dopisać, dlaczego ci ludzie czują się tak, jak widać na zdjęciu. Można też wykorzystać zdjęcia zrobione przez uczniów lub zdjęcia uczniów zrobione przez nauczyciela. Poniżej przykład do tematu "Rodzina":


Metodę tę można wykorzystać też do oswojenia lęków uczniów związanych np. z Covid:

Jeszcze innym sposobem na rozwijanie kreatywności z wykorzystaniem zdjęć jest wymyślanie historii zdjęcia. Uczniowie pracują w grupach, każda grupa otrzymuje jedno zdjęcie i zastanawia się, w jakiej sytuacji to zdjęcie wykonano, co się stało przed chwilą, kim są bohaterowie zdjęcia itp. Na tej podstawie dzieci piszą opowiadanie: 

Takie ćwiczenie można łatwo urozmaicić, wprowadzając elementy rywalizacji międzygrupowej. Nauczyciel pokazuje wszystkim uczniom zdjęcie, każda grupa wymyśla dwa słowa z nim związane. Proponuję przydzielić grupom różne części mowy, np. jedna grupa podaje 2 rzeczowniki, inna 2 czasowniki itd. Tworzymy bazę słów związanych z konkretnym zdjęciem. Teraz uczniowie muszą wykonać zadanie jak wyżej, czyli napisać opowiadanie o tej osobie, wykorzystując wypisane wcześniej słowa. 

Niektóre z tych zadań można przenieść na lekcje języka angielskiego. Moi uczniowie uwielbiają bawić się canvą, kiedy poznajemy nową konstrukcję zdaniową lub słownictwo. Proszę ich wtedy o stworzenie mini-komiksu, w którym ludzie na zdjęciu używają tej kontstrukcji, np:


Opisałam wykorzystanie zdjęć w canvie podczas lekcji przedmiotów, których uczę aktualnie. Jestem przekonana, że da się wymyślić ciekawe pomysły na kreatywne zajęcia z canvą również podczas innych przedmiotów, np. pytanie do bohatera zdjęcia lub obrazu:
  • Co mówi pantofelek albo tasiemiec? (biologia)
  • Dlaczego malujesz w taki sposób? (plastyka, pytanie do wybranego malarza)
  • W jaki sposób dokonałeś swojego odkrycia? (historia, pytanie do wybranego wynalazcy)
Co zrobić, aby uzyskać dostęp do Canvy dla oświaty? 
Przede wszystkim trzeba założyć darmowe konto na canva.com jako nauczyciel. Potem wchodzimy na stronę https://www.canva.com/pl_pl/edukacja/, klikamy Zarejestruj się teraz bezpłatnie, potem Złóż wniosek o konto dziś, a następnie wypełniamy formularz (po angielsku). Starajmy się przy tym udowodnić, że bardzo potrzebujemy Canvy dla oświaty. Do wniosku trzeba dołączyć dokument potwierdzający, że jesteśmy zatrudnieni w szkole, którą wpisaliśmy w formularzu. Ja dodałam zdjęcie pierwszej strony ostatniego PITu, który otrzymałam w szkole. Po 2 dniach otrzymałam akceptację. Konto dla oświaty jest dużo bogatsze niż darmowe, pozwala przy tym tworzyć zespoły i zapraszać do nich uczniów. Naprawdę warto!
TIKowa powtórka

TIKowa powtórka

 W tym roku udało mi się przenieść większość lekcji języka angielskiego do pracowni komputerowej, dzięki czemu działamy TIKowo. Bardzo przydaje się też to, że mamy w szkole Office 365 i każdy uczeń ma swoje konto. Na Teams mamy założone zespoły, w których można umieszczać różne aplikacje i linki. Dzisiaj udało nam się w ciekawy sposób powtórzyć materiał z poprzednich klas: zamiast robić nudne zadania z podręcznika, utworzyłam prezentację z tytułem i kryteriami sukcesu. Na lekcji uczniowie pracowali w parach. Każda para otrzymała do opracowania 1 temat do powtórzenia. W zespole na Teams zamieściłam link do edytowania wspólnej prezentacji, więc każdy zespół zalogował się, otworzył prezentację i dodał slajdy na przydzielony temat. Na koniec omówiliśmy całość. Efekt jest świetny. Zarówno mi, jak i uczniom bardzo podobała się taka praca. 

Oto rezultat:
















Copyright © Dla nauczycieli , Blogger