Pokazywanie postów oznaczonych etykietą dla rodziców. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą dla rodziców. Pokaż wszystkie posty
Zielnik - idealne zajęcie na lato

Zielnik - idealne zajęcie na lato

Edukacja ekologiczna to nie tylko segregowanie śmieci i sprzątanie świata. To również, a nawet przede wszystkim, nauka o przyrodzie, zwłaszcza o roślinach, bo bez nich nie byłoby nic innego, nawet nas. Dlatego powinniśmy jako nauczyciele, ale też jako rodzice poświęcać zdecydowanie więcej czasu na poznawanie roślin oraz ich funkcji w środowisku. 


Do tego może nam się przydać zielnik. Możemy go robić z uczniami w szkole lub jako rodzice w domu z dziećmi. Wystarczy podczas spaceru zebrać kilka roślinek i zasuszyć je rozkładając pomiędzy gazetami i dociskając czymś ciężkim, np. kilkoma książkami. Przed zerwaniem sprawdźmy w dowolnym atlasie roślin nazwę oraz czy nie jest to roślina chroniona (wtedy nie możemy jej zerwać nawet, jeśli w okolicy widzimy mnóstwo tych roślin - chodzi o to, aby przestrzegać prawa i projektować właściwe zachowania). 

W domu, na spokojnie, poczytajmy informacje o tej roślinie. W wielu przypadkach okaże się, że ta roślina ma jakieś szczególne zastosowanie lecznicze albo może się przydać w ogrodzie, gdyż pełni  wyjątkową funkcję, np. pochłania nadmiar wody albo odstrasza komary. 

Kiedy po kilku dniach roślina uschnie, wklejamy ją do zeszytu A4 i opisujemy - koniecznie z dzieckiem, a jeśli nasza pociecha umie pisać, niech zrobi to sama. Poniżej zdjęcia z zielnika, który robiłam kilka lat temu z moimi prywatnymi dziećmi - wszyscy wtedy nauczyliśmy się bardzo dużo.




Co ważne, nie zrywajmy od razu 20 roślin, gdyż suszenie i wyszukiwanie informacji o nich zajmie nam tak dużo czasu, że dziecko może się szybko zniechęcić; zresztą nie zapamięta tyle nazw na raz. Na początek wystarczą 2-3 rośliny, za kilka dni zerwiemy kolejne. Dzięki temu jest większa szansa, że zapamięta te rośliny i będzie potrafiło je nazwać, kiedy natknie się na nie na kolejnym spacerze. Wybierajmy rośliny powszechnie występujące - będziemy je częściej spotykać i utrwalać ich nazwy. Lepiej jest poznać 10 roślin niż zrobić piękny zielnik z 50 roślin, których nie damy rady poznać.

W szkole trzeba to zorganizować nieco inaczej. Przede wszystkim zdecydujmy, czy robimy wspólny klasowy zielnik, czy dzielimy uczniów na grupy i każdy zespół tworzy własny zielnik (to w dużej mierze zależy od wieku uczniów). Następnie przed spacerem ustalamy, czy każdy uczeń zrywa swoją roślinę (wtedy spróbujmy zorganizować to w taki sposób, aby rośliny nie powtarzały się - możemy odwrócić cały proces i najpierw wyszukać nazwy powszechnie spotykanych roślin, wydrukować zdjęcia, rozdać uczniom i poprosić ich o znalezienie tej konkretnej rośliny), czy też na kolejnych kilku spacerach rośliny zbiera ktoś inny. Jeśli uczniowie robią zielniki  w grupach, mogą podczas spaceru pilnować, aby zrywać takie okazy, których jeszcze nie mają. 



Pamiętajmy o zapisaniu daty zbioru - jeśli planujemy robić zielnik przez cały sezon od wiosny do jesieni będziemy wiedzieć, które rośliny były w pełni wegetacji wiosną, które latem itd.  

Taki zielnik przetrwa wiele lat. Może się okazać, że za kilka lub kilkanaście lat wiele roślin nie będzie już tak powszechnych, jak w czasie zakładania zielnika. Ich miejsce mogą zająć inne, gdyż środowisko cały czas się zmienia. Jeśli zatrzymamy w szkole zielniki poprzednich klas z czasem będziemy mogli je porównać. 
Kreatywnie z kamieni

Kreatywnie z kamieni

Na wakacjach dużo zbieramy: muszle, bursztyny, szyszki, kamienie. Te ostatnie możemy wykorzystać do wielu ciekawych aktywności, które zajmują czas, rozwijają kreatywność i pomagają trenować motorykę małą dzieci. 

Zwłaszcza przydadzą się nam kamienie z morza oraz górskich potoków - są gładkie i nadają się do wielu rzeczy. 

Możemy z nich układać różne kształty, np. kwiaty, serce, słońce, lub jakiekolwiek inne, które tylko przyjdą nam do głowy. 


Wyzwaniem mogą być wieże budowane z płaskich kamieni - można zrobić rodzinny konkurs, kto zbuduje najwyższą wieżę, lub wieżę zbudowaną z największej liczby kamieni. 


Niektóre kamienie mają szczególny kształt - może zobaczymy w nich jakieś zwierzę? Jeśli tak, warto pomalować kamień tak, aby wyglądał bardziej autentycznie. Malowanie kamieni to bardzo atrakcyjne zajęcie, które można wykonywać zarówno na wakacjach czy w domu, jak i w szkole na lekcjach. Przydają się do tego farby (prace moich uczniów z klasy 1):

Malować można też flamastrami - te łatwiej zabrać w podróż wakacyjną. 


Warto połączyć kamienie z rysunkiem:


Poniższe zdjęcie pochodzi z wystawy w Willi Leopolda Kindermanna w Łodzi (ok. rok temu). Autorem tych małych form malarskich jest Jan Czarny.


Te, z kolei, otrzymałam od moich prywatnych pociech, które uwielbiają malowanie kamieni:



Kamienie mogą też posłużyć jako pieniążki do zabawy w sklep, lub jako liczmany przy różnych zadaniach.

Inspiracje można czerpać z otoczenia - ogranicza nas tylko własna kreatywność.
Aplikacja Animal 4D - zwierzęta jak żywe

Aplikacja Animal 4D - zwierzęta jak żywe

Zarówno w szkole, jak i na wakacjach poznajemy różne zwierzęta, oglądamy je, uczymy się, gdzie żyją i czym się żywią. Najlepiej jest to robić to na wyjazdach do zoo czy rezerwatów przyrody. Ale nie wszystkie zwierzęta możemy zobaczyć na żywo. Wtedy warto skorzystać z technologii, np. z aplikacji wykorzystujących rozszerzoną rzeczywistość (augmented reality). 


Jedną z takich aplikacji (darmowych) jest Animal 4D (dostępna na Android i iOS). 


Na samym początku musimy zezwolić aplikacji na dostęp do aparatu oraz do pamięci. Aplikacja jest dostępna w kilkunastu językach, po polsku na razie nie, ale nawet dla osób nie znających angielskiego wszystko jest bardzo intuicyjne. Przy otwieraniu aplikacji za każdym razem pokazuje się komunikat informujący o tym, że używana jest tu rozszerzona rzeczywistość. Następnie otwiera się okno z instrukcjami oraz z linkiem do oficjalnej strony, z której możemy pobrać karty ze zwierzętami. W wersji darmowej są tam zaledwie 3 karty,a le na szczęście są inne strony w sieci, z których możemy za darmo pobrać i wydrukować wiele kart zwierząt, np. http://guroako.com/2020/05/09/4d-animal-cards-free-downloads/.

Drukujemy wybraną kartę (ja nie drukowałam, tylko wyświetlałam na komputerze), a następnie nakierowujemy na nią kamerę z otwartej aplikacji. Od razu pokazuje się zwierzę 4D. Możemy zmieniać położenie telefonu, oglądać zwierzę z góry, z boku lub z przodu, byle kamera "dostrzegała" kartę. Niektóre karty zawierają też dodatkowy rysunek pokarmu, którym żywi się dane zwierzę.





Zwierzęta ruszają się, machają głową/ogonem/skrzydłami, a także wydają charakterystyczne odgłosy. Możemy zrobić zdjęcie lub nagrać film (odgłosy słychać na filmie). Decydujemy o tym ustawiając na dole ekranu Photo lub Video. Tu pszczoła - królowa matka:


Oprócz tego aplikacja ma wbudowane opisy zwierząt ustawione alfabetycznie, są one dostępne w wybranych językach, ale w 2 wersjach - dla przedszkolaków (pre school) oraz nieco bardziej skomplikowane dla uczniów (1-3rd grade). Widzimy wtedy dane zwierzę wyświetlone na ekranie (w ruchu), możemy też przesuwać palcem po ekranie i oglądać zwierzę z różnych stron. Obok jest tekst, słyszymy też lektora. Dzięki temu aplikacja może być wspaniale wykorzystana podczas lekcji języka angielskiego (lub innego języka obcego, który jest dostępny w aplikacji). Dostęp do tych opisów jest w menu ukrytym pod trzema kreseczkami w prawym górnym rogu. 

W lewym dolnym rogu mamy narzedzie (tools) - możemy pobrać inny język lub przekręcić ekran (oryginalnie jest ustawiony poziomo). Możemy też skorzystać z ustawień dodatkowych (features), ale musimy mieć kod do rejestracji (serial number registration), który znajdziemy na odwrocie zakupinoych kart (jesli zdecydujemy się skorzystać ze sklepu octagon.studio).  

Aplikacja stwarza możliwość zabawy, ale i nauki dla dzieci w różnym wieku - maluchy mogą poznawać zwierzęta, starsi mogą uczyć się jezyka obcego. Zachęcam do spróbowania. 


Jak pomóc dziecku zapamiętać wakacje

Jak pomóc dziecku zapamiętać wakacje

Wakacje to czas podróży, zwiedzania różnych miejsc, poznawania ludzi, ale też innych wartych zapamiętania doświadczeń - często bardzo wartościowych. Trudno je wszystkie spamiętać, a kiedy we wrześniu wrócimy do codziennej rutyny, inne sprawy będą zajmowały naszą głowę. Jak sprawić, aby nie uciekło nam ani naszym dzieciom to, czego nauczymy się w wakacje? 


Proponuję, aby robić album z wakacji. Wystarczy nam do tego zwykły zeszyt. Wystarczy wklejać tam bilety, ulotki, zdjęcia oraz dodawać krótkie opisy podsumowujące każdy wyjazd. Poza wywoływaniem zdjęć i zakupem zeszytu jest to właściwie bezkosztowe. Musimy jedynie poświęcić czas - jeśli będziemy to robić całą rodziną, szybko uporamy się z każdym wyjazdem lub wydarzeniem, a jednocześnie będzie to miła chwila wspomnień. 

My prowadzimy takie albumy od pierwszych wyjazdów z dziećmi (miały wtedy 2 i 4 lata). Na początku to ja zapisywałam i wklejałam zdjęcia, ale zawsze po rozmowie ze wszystkimi i upewnieniem się, co zapamiętał każdy członek rodziny. 



Z czasem dzieci zaczęły dokładać swoją cegiełkę w postaci rysunku czy naklejek. Każdy wyjazd to lekcja - np. wycieczka do Białowieży stała się wspaniałą okazją do nauki rozwoju roślin oraz rodzimych gatunków zwierząt. 


Niektóre wpisy nie dotyczą jakiś dalekich wyjazdów - mamy "notatki" z kilkugodzinnej wyprawy kajakowej, wypadu rowerowego, długiego spaceru po podmiejskim lesie...

Teraz mamy 3 takie albumy (w zwykłech zeszytach 60-kartkowych). Uwielbiamy oglądać je razem i wspominać. Tworzenie ich również było przyjemnością. A kiedy w szkole dzieci miały przynieść pamiątki z wakacji, zabierały zeszyty, gdyż wtedy mogły dokładnie opowiedzieć, co robiły w wakacje i czego się nauczyły. 

Trudna rozmowa o strachu

Trudna rozmowa o strachu

Wychowawcy często rozmawiają z uczniami o emocjach. Z młodszymi jednak najczęściej rozmawia się o radości, smutku lub złości. O strachu rozmawia się trudno, gdyż można wywołać przykre wspomnienia. Nie znaczy to jednak, że powinniśmy zrezygnować z tego tematu - warto pokazać uczniom, jak radzić sobie ze strachem, jak go oswoić. 


Pandemia również wywołuje strach, więc warto w tym okresie porozmawiać z uczniami o ich uczuciach. Na potrzeby lekcji, którą przeprowadziłam w klasie pierwszej, przygotowałam prezentację - zatrzymywaliśmy się przy każdym slajdzie i rozmawialiśmy. Na początku dzieci były wycofane, ale z czasem stały się bardziej aktywne. Na koniec uznały, że ta lekcja im się nie podobała, że nie lubią rozmawiać o strachu. Dla mnie to dowód na to, że ich strach nie jest oswojony, prawdopodobnie nie rozmawiają o nim z rodzicami. Tym bardziej cieszę się, że podjęłam ten temat.

Link do prezentacji


Copyright © Blog Dla Nauczycieli , Blogger